«Кішаужаң»
6-Maмыр. 2010
Ол сабақтан келе сала теледидарды қосты. 9 мамыр жақындағалы бері қарттарды жиі көрсетіп жатыр. Ертең тағы ардагерлермен кездесу. Ал ауылда кеудесіне орден таққан қарттар аз емес. Сыртқы есік ашылды.
– Ата, неге асықтыңыз? Айттым ғой, малды сабақтан келген соң суарам деп. Керзі етік күрс-күрс етеді.
– Уф, – атасы күрсініп алды. Шеткі орындыққа отырып, шұлғауын тарқатып жатыр. Қара бұлтты жарып шығып, жан-жағына шашыраған күннің сәулесіндей еденге сап-сары сабан төгілді.
Махаббат дегеніміз не нәрсе екен? Соңғы кезде осы ғаламат сезім жайында көп ойланам. Бала кезімізден оқып-білген «Ромео–Джульетта», «Тристан–Изольда», «Қозы мен Баян», «Ләйлі мен Мәжнүн» сияқты аңыз жыр-дастандардан қос ғашықтың арасындағы мәңгі махаббат жайында біліп келдік. Өзіміз де сондай сәтті армандадық. Сосын өлдім-талдым, сенсіз өмір жоқ деп күйіп-пістік. Шабыттанып өлең шығарып, парақ-парақ хаттар жаздық. Жатсақ-тұрсақ сол қызды ойлап ғашықтық дертімен ауырдық. Міне, махаббат! Одан өзгенің керегі жоқтай, басқа әлемде өмір сүріп жатқандай әуре-сарсаңға түстік.